امروز روز اول دی ماه است

من راز فصل ها را می دانم

نجات دهنده در گور خفته است

وخاک

خاک پذیرنده

اشارتی است به آرامش...

درود بر رفیقان کهنه ونو...

با تشکر قلبی  قبلی از دوستانی که رفیقانه با فرد موشه تبادل نظر کردند

که ما به فال نیک می گیریم همه چیزی را...

غرض ما از این کلمات ایجاد کردن کلمه است بیشتر که فضایی که قرار است

پر بشود پیشتر پر بشود.

فصل امتحانات است فضا ها کم حجم تر شده اند ،

به این خاطر ممکن است  تا به روز شدن بعدی  کمی بیشتر خاطره  شود...

باید تلاش کرد  هرچند دراین خالی بی پایان نپوسیدن  کار دشواری است .

من ۳ نفریم با نام های رفیق علیرضا ( بدیع)  رفیق سعید (رضادوست) و رفیق ایمان (کرخی)

 من سه نفریم نیشابوری   با  خودعهد بسته ایم  نپوسیم هرچند جاده ی ابریشم از اینجا نگذرد

مانند رود زلالی از مردابی باستانی...

«...در عمق انجماد   /یک چیز  نیم زنده ی   مغشوش    /بر جای مانده بود  /که در تلاش بی رمقش می خواست

باور کند صداقت آواز آب را    /شاید     /شاید ولی چه خالی بی پایانی/

خورشید مرده بود   /وهیچ کس  نمی دانست

/که نام آن  کبوتر غمگین که از قلب ها  گریخته  ایمان است»

     اسطو خود دوس: گیاهی ازنوع پونه  بنفش یا سفید رنگ،تلخ مزه

    دم کرده ی آن در طب به کار می رود،شاه اسپرم رومی هم گویند،

    بخور آن آرامشی روحانی دارد مخصوصاْ اگرنصف استکان بنوشی،

   در دامنه های بینالود بسیار دیده میشود ودرمان اعصاب است...

                                                 غزل

اسطو خود دوس،قرص معده،  دیاز... خفقان،   بوف کور،   هم دردی

دوست+دشمن=رفیق خنجر کش،       زن +ضعیفه  =    بلور نامردی

جنس مخفی   دو  جنس   نامعلوم         تو  کبوتر   وقار جغدی  شوم    

میوه ها ی رسیده     سر سنگین          گونه های   انار  شمعاجین

آتش از  غنچه ها     شتک پرّان      چوب وحشی:  سفیر دمسردی

قافیه  تووی چنگ  یک تلهْ گرگ...    قافیه    جیغ وداد  گنجشکان

دردِ «افکار من برای شماست»         رنج   اشعار من درآوردی

درد  در گردش زمینی  گرد...    فوران    نزول ما    به خدا

کفرِ ابلیسیِ   کلام غریب           درد  بی سرزمین  وبگردی

به کجا؟   ازچرا؟   شبیه به چی؟  شکل حیوان شیک پوش شدید!

نه  نترسید گرگ های عزیز!   مردهای   قبیله    از مردی....

به کجا می پرید  کرکس ها؟    ساکنان  غریب  آبادی!؟

جسدم را    رها    بنگذارید   درسراغاز رویش ...زردی

                                 «ایمانکرخی»             ۴/دی ماه/ ۱۳۸۴