او پادشاه مقتدر فاضلاب بود

تقدیر نامه ی پسرش روی سنگ چاه

عکس هلن زن خپلش توی قاب بود

بی چاره آرزوی بزرگش در این جهان

حمام گرم و با مزه ی افتاب بود

می گفت: توی کوچه ی بن بست فلسفی ست

از روزمرگی جهان در عذاب بود

از تاپ همسرش که پر از ساس و چرک و خون

از چاه ظرفشویی شان که خراب بود

می گفت: خود کشی ...ژ-۳ ؟ نه مرگ موش؟ نه

بد جور در دو راهه ی این انتخاب بود

یاد جوانی اش که تنومند و با نشاط

آن روزها که پیرهن چرم باب بود

با آن رفیق لاغر مو فرفری ژوزف

با دوست دخترش که در آن سوی آب بود

 ***

یک روز توی قوطی ودکا خراب شد

مست پتال وپنچر و  وامانده از زمان

با کامییون   پرازهله هوله به جنگ رفت

"امدادها به جنگ جها نی  درآلمان"

هیتلر نژاد خود به لهستان گسیل داد

کشتار وکشت  پیره زن و کودک وجوان

تانک و تفنگ و توپ ، گروهان خشمگین

نروژ هلند... نقشه ی تسخیر بالکان

اماهمین که مستی ازکله ی فرد

پررید    جیغ وداد که ای وای... ای امان

اینجاکجاست ؟ من که...نه! کی مست بوده است؟

این مرده مال کیست دراین گوشه ی جهان؟

یک ساعتی گذشت که فهمید    ای دریغ

یک جفت چکمه اسلحه  یک ظرف آب ونان

سرباز جنگ دوم دنیا شدی    فرد!!!

برخاست با اراده و بازوی پرتوان

توی لجن زدو همه را تارومارکرد

هی دست وپا نبود که می رفت آسمان

یک هفته ای گذشت که هیتلر مدال جنگ

انداخت توی گردن این موش قهرمان

مشهور شد بزرگ   بزرگ و  بزرگ تر

 ***

موش سفید کنج قفس مرده وپزشک

در فکر موش و جنگ جها نی به خواب رفت

یک موش آزمایشی مرده از قفس

درجستجوی خانه ته فاضلاب  رفت...

                                                   «ایمانکرخی»  زمستان۸۱

سبزه ها   زیر   پا    لگدمالی

پارک ها     سرزمین بی حالی

می پرنداین پرنده های نحیف

بال   دربال          بی پروبالی

تاکجااوج ؟؟  تاکجا  درابر؟؟

چه قدر         آفتاب پوشالی؟!

شادی    کودکی وپیری    بود

لجظه های غم     میان سالی

خون انگشت   دختران خیال

شد   ترنج      مونث     قالی

گل محمد زجنگ برگشته است

جای پستان گاوهاخالی...!!!!

همین وفعلابس .

                                                                                    «    ایمانکرخی»شهریور۸۴